Soms zit je vast in een gedachte die maar blijft rondgaan. Je denkt erover na aan tafel, in de auto, net voor je gaat slapen. En toch komt er geen antwoord. Dan helpt het vaak niet om nog harder na te denken, maar om op te staan en een stap te zetten.
In mijn praktijk merk ik het keer op keer: wie naast elkaar loopt, praat anders dan wie tegenover elkaar zit. Je hoeft elkaar niet aan te kijken. De stilte tussen twee zinnen voelt minder zwaar. En het landschap beweegt mee, waardoor ook je gedachten iets losser worden.
Naast elkaar in plaats van tegenover
Een gesprek aan tafel heeft iets van een interview. Op een wandelpad verschuift dat. Je kijkt samen dezelfde kant op, letterlijk. Dat maakt het makkelijker om dingen te zeggen die je binnen misschien had ingeslikt.
Wat er gebeurt als je beweegt
Ik ben geen arts en ga je hier geen wetenschappelijke uitleg geven. Wat ik wel zie bij de mensen met wie ik wandel:
- Ze praten trager en kiezen hun woorden bewuster.
- Ze durven vaker te zwijgen, en in die stilte komt vaak het echte antwoord.
- Ze leggen sneller verbanden die aan tafel verborgen bleven.
- Ze gaan met meer energie naar huis dan ze kwamen.
“Je hoeft niet te weten waar je uitkomt. Je hoeft alleen de eerste stap te zetten.”
Probeer het zelf
Je hebt geen coach nodig om hiermee te beginnen. Neem deze week één vraag mee op wandel. Iets waar je al een tijd mee rondloopt. Zet je telefoon op stil, wandel twintig minuten en laat de vraag gewoon meelopen. Schrijf thuis op wat er bovenkwam, ook als het niet meteen een antwoord lijkt.
En wil je er samen naar kijken? Dan wandelen we graag een stuk mee, op de paden rond de Kluisberg.
